بنام آنکه یادم داد یادم نره یادش باشم

سلام و سلامی همچون بوی گل آشنایی

علاقه و محبت شدیدی که همه روزه به تو ابراز می کردم

دروغ بود و این احساس و حقیقت نفرت من نیز به تو

روز به روز بیشتر می شود و هر چه بیشتر تو را می شناسم

به دررویی تو بیشتر پی می بردم

این احساس در قلب من جا می گیرد که بالاخره باید

از هم جدا شویم و دیگر به هیچ وجه حاضر نیستم که

روزی شریک زندگی تو باشم و اگر چه عمر زندگی ما چند روزی نبود

اما در این مدت توانستم که به طبیعت فرسوده و هوس های تو پی ببرم

اما بسیاری  از اخلاق و رفتار تو برای من روشن ومطمئن بود

این خواست و تند خویی و این احساس تو بالاخره تو را بد بخت خواهد کرد

اگر ازدواج ما سر بگیردتمام عمر خود را

به پشیمانی خواهم گریست و اگر چه افسانه آشنایی ما پایانش جدایی بود ولی جدا از هم

خوشبخت خواهیم بود وحالا لازم است بگویم که

این موضوع را هیچ گاه فراموش نکنی و مطمئن باش                                                       

این نامه را سرسری نمی نویسم و چقدر ناراحت کننده است که

اگر باز هم در صدد دوستی با من باشی بنابراین از تو می خواهم

جواب نامه را ندهی چون نامه تو سراسر

تظاهر است و ریاو خالی از

محبت ومن نیز تصمیم گرفته ام برای همیشه

تو و عشقت را فراموش کنم و چون دیگر به هیچ وجه نمی توانم

خودم را راضی کنم تو را دوست داشته باشم و دوست خوبی برای تو باشم

اگر می  خواهی به حقیقت نامه و محبت واقعی من پی ببری

از تو می خواهم

نامه را یک خط در میان بخوانی تا به معنای

واقعی آن پی ببری

حالا چی میگی؟